البرزی دعوتی، ه.، نصرالهی کاسمانی، ا.، و فرهنگی، ع. ا. (۱۳۹۹). سناریوهای محتمل خبر صداوسیما در فضای رسانه‌ای نوین. مطالعات رسانه‌های نوین، ۶(۲۱)، ۲۴۷-۲۸۰.
اشتریان، ک.، و امیرزاده، م. (۱۳۹۴). بررسی تأثیرات شبکه‌های اجتماعی مجازی بر مشارکت سیاسی (مطالعۀ موردی: شهر تهران). فصلنامه سیاست، ۴۵(۴)، ۸۲۵-۸۴۱.
اعتمادالاسلامی بختیاری، ع.، روشندل اربطانی، ط.، ذوالفقارزاده، م.، و فرهنگی، ع. ا. (۱۴۰۰). شناسایی پیشران‌ها و ذینفعانِ موثر بر آینده شبکه‌های اجتماعیِ وسایل همراه. مطالعات رسانه‌های نوین، ۷(۲۵)، ۲۲۳-۲۵۶.
افشارصفوی، م. ج.، شجاعی باغینی، گ.، و رستمی، م. (۱۴۰۳). مدلسازی عوامل رقابت پذیری رسانه های مکتوب با شبکه های اجتماعی در راستای ادامه حیات. مطالعات رسانه‌های نوین، ۱۰(۴۰)، ۳۱۹-۳۵۱.
افطاری، بهنام؛ آبرومند، جمال و عرب بافرانی، محمدرضا. (1404). فراترکیب مشخصات حکمرانی مطلوب آینده از منظر مقام معظم رهبری (مدظله‌العالی) و با محوریت بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی. آینده پژوهی انقلاب اسلامی، 6(1)، 11-62.
امین الرعایا، ی.، و امین الرعایا، ح. (۱۴۰۲). امکان‌سنجی حفظ امنیت ملی از طریق نظارت بر اینترنت و شبکه‌های اجتماعی از منظر قواعد بین‌المللی و رویه دولت‌ها. فصلنامه آفاق امنیت، ۱۶(۶۱)، ۱۶۳-۱۹۳.
امیری، م.، و نوری مرادی، ی. (۱۳۹۱). بررسی رابطه بین نگرش سیاسی، اعتماد به رسانه ملی، مخاطبان فعال و تمایل دانشجویان دانشگاه تهران به شبکه‌های اجتماعی مجازی. مطالعات میان‌رشته‌ای در رسانه و فرهنگ، ۲(۲)، ۳۹-۶۳.
امیرحسینی، ا.، و برزویی، م. (۱۳۹۵). عوامل رافع مسئولیت مدنی رسانه‌های جمعی در نظام حقوقی ایران. فصلنامه علمی مطالعات فرهنگ - ارتباطات، ۱۷(۳۶)، ۲۹-۵۱.
بسطامی، ا.، و جوادزاده، م. (۱۳۹۴). تحلیل مرکزیت شبکه‌های اجتماعی در فضای سایبری با رویکرد مقابله با تهدیدات نرم. پدافند غیرعامل، ۶(۳).
بشیر، ح.، و افراسیابی، م. (۱۳۹۱). شبکه های اجتماعی اینترنتی و سبک زندگی جوانان: مطالعه موردی بزرگ ترین جامعه مجازی ایرانیان. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران، ۵(۱)، ۳۱-۶۲.
بیابانی، غ.، و ذوقی، ب. (۱۳۹۷). رسانه‌ها ابزاری برای ترویج شفافیت و مقابله با فساد سیاسی و مالی. فصلنامه علمی رسانه، ۲۹(۳)، ۸۵-۱۰۴.
پورجعفری، ع.، و زابلی زاده، ا. (۱۴۰۴). شناسایی عوامل فرهنگی موثر بر افزایش قابلیت های پویایی پلتفرم های داخلی (چشم انداز و فرصت های آینده). فصلنامه علمی مطالعات فرهنگ - ارتباطات، ۲۶(۶۹)، ۱۲۳-۱۴۵.
توسلی، غ.، و موسوی، م. (۱۳۸۴). مفهوم سرمایه در نظریات کلاسیک و جدید با تأکید بر نظریه‌های سرمایه اجتماعی. نامه علوم اجتماعی، (۲۶)، ۱-۳۲.
جاوید، م.، و شاهمرادی، ع. (۱۳۹۴). تعهد رسانه در قبال شفافیت قضایی. پژوهش حقوق عمومی، ۱۷(۴۷)، ۹-۳۳.
جلالی، م.، و اژئر، ز. (۱۳۹۵). پاسخگویی دولت: جایگاه، ارکان و پیش‌شرط‌ها. پژوهش‌های حقوق تطبیقی، ۲۰(۱)، ۲۱-۴۳.
جلالیان، غ.، یعقوبی‌پور، ع.، و منتظری، م. (۱۴۰۲). تحلیل پیشران‌های راهبردی مؤثر بر آینده شفافیت در جمهوری اسلامی ایران در افق ۱۴۱۴. مجلس و راهبرد، ۳۰(۱۱۵)، ۲۶۹-۲۹۹.
حبیب نژاد، س. ا.، و عامری، ز. (۱۳۹۵). شاخص‌های شفافیت در حکومت اسلامی (با تأکید بر حکومت علوی). حقوق اسلامی، ۱۳(۴۹)، ۱۲۹-۱۵۷.
حسینی جیردهی، ح.، باوندپوری، م.، و محمودی رجا، س. ز. (۱۴۰۲). واکاوی نقش شبکه‌های اجتماعی در شکل‌گیری آشوب‌های اجتماعی آبان ۱۳۹۸ در ایران. فصلنامه آفاق امنیت، ۱۶(۵۸)، ۱۱-۴۹.
خانیکی، ه.، و بصیریان جهرمی، ح. (۱۳۹۲). کنشگری و قدرت در شبکه‌های اجتماعی مجازی «مطالعه کارکردهای فیس‌بوک در فضای واقعی». فصلنامه علوم اجتماعی، ۲۰(۶۱)، ۴۵-۸۰.
خالقی، ا.، و میرزایی منفرد، غ. م. (۱۳۹۷). تحلیل حقوقی شفافیت اطلاعاتی نهادهای عمومی. بورس اوراق بهادار، ۱۱(۴۱)، ۶۸-۹۸.
دلبند، مهدی و نیکونهاد، ایوب. (1404). شناسایی و تحلیل پیشران‌های تأثیرگذار بر آینده هویت دینی در جامعه ایرانی. آینده پژوهی انقلاب اسلامی، 6(1)، 103-127.
رحمان زاده، س. ع. (۱۳۸۸). کارکرد شبکه های اجتماعی مجازی در عصر جهانی شدن. مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی، ۱(۱)، ۴۹-۷۸.
رهنورد، ف. ا.، جوکار، ع.، طاهرپور، ح. ا.، و رسولی، م. (۱۳۹۸). تدوین چارچوبی برای پاسخگویی اجتماعی سازمان های دولتی ایران. مدیریت سازمان های دولتی، ۷(۲)، ۱۱۵-۱۳۴.
زمانی، ز.، ملائکه، ح.، و حقیقتیان، م. (۱۴۰۰). رابطه سواد رسانه‌ای دیجیتال و رضایتمندی سیاسی شهروندان تهرانی. فصلنامه علمی مطالعات فرهنگ - ارتباطات، ۲۲(۵۳)، ۷-۳۰.
زمانی، ع.، تقی‌پور، ف.، و اسماعیلی، ر. (۱۴۰۰). پیامدهای شفافیت رسانه‌ای در ایران. مطالعات رسانه‌ای، ۴(۱۵)، ۱۹-۳۵.
زمانی، ع.، تقی پور، ف.، و اسماعیلی، ر. (۱۴۰۱). راهبردهای ارتقای شفافیت در رسانه‌های ایران. فصلنامه علمی رسانه، ۳۳(۴)، ۲۷۱-۲۹۲.
سالم، م.، کاوسی، ا.، و اعتباریان، ا. (۱۳۹۷). طراحی مدل امنیت فرهنگی کشور در شبکه‌های اجتماعی مجازی با تاکید بر رسانه‌های اجتماعی. مطالعات رفتاری در مدیریت، ۹(۱۷)، ۱-۱۴.
سردارنیا، خ. ا.، کازرونی، ا.، و قریشی، ج. (۱۴۰۳). چالش های حکمرانی جمهوری اسلامی ایران در شبکه های اجتماعی با محوریت جوانان نسل z. جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، ۵(۴)، ۱۱۱-۱۴۰.
صلواتیان، س.، و مسعودی، س. (۱۳۹۵). شناسایی پیشران‌های مؤثر بر آینده خبرگزاری‌ها در ایران. فصلنامه علمی مطالعات فرهنگ - ارتباطات، ۱۷(۳۴)، ۴۷-۶۸.
شاملو محمودی، ا.، امیری، ح.، و ولیخانی دهاقانی، م. (۱۴۰۳). شناسایی مولفه های الگوی ایجاد شفافیت سازمانی در راستای ارتقای سلامت اداری با میانجیگری رسانه های اجتماعی. فصلنامه علوم خبری، ۱۳(۴)، ۲۴۹-۲۸۰.
شاه قاسمی، ا. (۱۳۸۵). مروری بر زمینه های تاثیر فضای مجازی بر نظریه های ارتباطات. مجله جهانی رسانه - نسخه فارسی، ۱(۲).
شعبانی، ک.، گرانمایه پور، ع.، و هاشمی، ش. (۱۴۰۱). راه‌های تشخیص اخبار جعلی در رسانه‌ها از نظر متخصصان و حرفه‌ای های ارتباطات. مطالعات رسانه‌های نوین، ۸(۳۰)، ۲۰۷-۲۳۳.
شریف شیخ الاسلامی، س. ج.، نظری زاده، ف.، و گائینی، ا. (۱۴۰۰). تحلیل روندها و پیشران های مؤثر بر شبکه های اجتماعی آینده. مطالعات رسانه‌های نوین، ۷(۲۷)، ۳۵۹-۳۹۹.
صادق نژاد نایینی، م. (۱۴۰۳). نقش شفافیت در پیشگیری از جرایم اقتصادی. دانشنامه حقوق اقتصادی، ۲۵، ۵۷-۷۹.
صادقی جقه، س. (۱۳۹۷). شفافیت، نظارت و کارآمدی. فصلنامه مطالعات راهبردی، ۲۱(۸۲)، ۷-۳۴.
عباس حسن، س.، پیری، پ.، و چالاکی، پ. (۱۴۰۴). ارائۀ الگوی بهینۀ تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران با به‌کارگیری هوش مصنوعی و با تأکید بر شفافیت گزارشگری مالی. مدیریت دارایی و تامین مالی، 1-22.
عشایری، ط.، و جهان پرور، ط. (۱۴۰۳). مطالعه تأثیر عوامل رسانه‌ای بر میزان مشارکت سیاسی شهروندان. فصلنامه علمی مطالعات فرهنگ - ارتباطات، ۲۵(۶۶)، ۱۶۷-۱۹۴.
عشایری، ط.، جهان‌پرور، ط.، تاملی، ح. ر.، و عباسی، ا. (۱۴۰۱). مطالعه عوامل مؤثر بر ظهور فساد اداری و الگوهای پیشگیری از آن به روش استقرایی فراترکیب کیفی. نظارت و بازرسی، ۱۶(۶۱)، ۱۳-۴۶.
عیوضی، م.، و نوریان، ا. (۱۴۰۰). بررسی روندهای آینده شبکه‌های اجتماعی و تاثیرات آن بر امنیت ملی. مطالعات مدیریت راهبردی دفاع ملی، ۵(۱۷)، ۲۵۷-۲۸۴.
عین علی، م.، ابراهیمی، س. ع.، فرهادی نژاد، م.، و دانایی فرد، ح. (۱۴۰۳). شناسایی چالش‌های تحقق شفافیت در مجلس شورای اسلامی. مجلس و راهبرد، ۳۱(۱۱۷)، ۱۶۵-۱۹۳.
قاسمی، ح.، نیکویه، م.، و شیرویه پور، ش. (۱۴۰۰). راهبردهایی جهت بهبود سرمایه اجتماعی در ایران: رویکردی آینده‌پژوهانه با کاربست روش تحلیل لایه‌ای علت‌ها. فصلنامه انجمن علوم مدیریت ایران، ۱۶(۶۳)، ۱۳۵-۱۶۰.
قاسمی، و.، عدلی‌پور، ص.، و کیانپور، م. (۱۳۹۱). تعامل در فضای مجازی شبکه‌های اجتماعی اینترنتی و تأثیر آن بر هویت دینی جوانان؛ مطالعه موردی فیس‌بوک و جوانان شهر اصفهان. دین و ارتباطات (دانشگاه امام صادق/ نامه صادق)، ۱۹(۴۲)، ۵-۳۶.
قرونه، حسن؛ قاآنی، فاطمه و بابکی راد، اعظم. (1404). سناریو های تبلیغ دین در شبکه‌های اجتماعی مجازی در افق ده‌ساله. آینده پژوهی انقلاب اسلامی، 6(2).
قوامی پور سرشکه، م.، و محمودی، ا. (۱۴۰۴). تحلیل مسائل اخلاقی در عصر رسانه‌های نوین و شبکه‌های اجتماعی (ارائه چارچوب اخلاقی و راهکارهای کاربردی). فصلنامه علمی - پژوهشی مطالعات اخلاق کاربردی، ۲۰(۳)، ۷۵-۱۰۶.
کیاکجوری، ک. (۱۴۰۳). واکاوی موانع حکومت محلی باز در ایران. مجلس و راهبرد، ۳۱(۱۱۹)، ۳۲۹-۳۶۲.
کوثری، م.، و مولایی، م. (۱۳۹۹). مطالعه ساختار کیفیت محتوای فضای مجازی ایران در افق سال ۱۴۰۴ با رویکرد آینده‌پژوهی. فصلنامه علمی پژوهشی راهبرد فرهنگ، ۱۳(۵۲)، ۱۳۷-۱۶۲.
فتحی، ه.، تقی پور، ف.، و واعظ، ن. (۱۴۰۱). آینده پژوهی شبکه های اجتماعی برخط در مواجهه با رسانه های سنتی ایران از منظر روابط قدرت. مطالعات بین‌رشته‌ای در رسانه و فرهنگ، ۱۲(۲)، ۲۹۱-۳۳۸.
فتحی، ه.، تقی پور، ف.، و واعظ، ن. (۱۴۰۲). شناسایی پیشران‌های مؤثر بر آینده شبکه‌های اجتماعی مجازی در مواجهه با رسانه‌های جمعی. فصلنامه علمی مطالعات فرهنگ - ارتباطات، ۲۴(۶۱)، ۶۵-۱۰۲.
فضلعلی، ز.، رحمان‌زاده، س. ع.، و هاشم‌زهی، ن. (۱۴۰۰). تحلیل شبکه‌های اجتماعی پنهان آثار، گستره جهانی و آینده آن در ایران. نشریه فرهنگ و ارتقاء سلامت، ۵(۴)، ۴۶۲-۴۶۸.
محموداوغلی، ر. (۱۳۹۵). بررسی تاثیرات شبکه های اجتماعی بر کنشگری سیاسی دانشجویان دانشگاه اصفهان. مطالعات توسعه اجتماعی -فرهنگی، ۴(۴)، ۱۴۵-۱۶۸.
مشکینی، قاسم؛ سهراب زاده، مهران، بابایی فرد؛ اسداله و حاجیانی، ابراهیم. (1402). آینده پژوهی بحران هویت جوانان در افق ایران 1410. آینده پژوهی انقلاب اسلامی، 4(4)، 59-96.
معراجی اسکویی، ش.، سلطانی فر، م.، و دلاور، ع. (۱۴۰۱). عوامل مؤثر بر رهبری فکری کاربران شبکه های اجتماعی در ایجاد کنش اجتماعی. مطالعات رسانه‌های نوین، ۸(۳۲)، ۳۵۷-۳۸۴.
مهانیان، ع.، و مجرّدی، س. (۱۳۹۳). مقاله پژوهشی: راهبردهای ج.ا.ایران در قبال شبکه‌های اجتماعی مجازی در جنگ آینده. راهبرد دفاعی، ۱۲(۲)، ۷۹-۱۱۵.
موسی نژاد، م.، و شیردل، ا. (۱۴۰۰). مطالعه آینده نگارانه شبکه های اجتماعی مجازی با رویکرد سناریونویسی. مدیریت راهبردی و آینده‌پژوهی، ۴(۱)، ۱-۲۳.
مومنی، س. ح.، رنجبر خاچک، م.، و خواجه سروی، غ. (۱۴۰۳). تحلیل مفهوم و الگوی قدرت در فضای مجازی؛ مطالعه شکل‌گیری جنبش‌های اجتماعی. فصلنامه آفاق امنیت، ۱۷(۶۲)، ۱۶۹-۲۰۴.
منزلی، ع. (۱۴۰۱). مطالعه تأثیر رسانه‌های اجتماعی مجازی در شکل‌گیری بحران اجتماعی با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی. امنیت ملی، ۱۲(۴۴)، ۲۳۷-۲۶۶.
منتظری، م.، قاسمی، ح.، کشاورز ترک، ع. ا.، و صلح جو، م. ر. (۱۳۹۸). تحلیل عوامل مؤثر بر آینده اعتماد عمومی به دولت جمهوری اسلامی ایران در افق ۱۴۲۴: ارائه یک الگو. آینده پژوهی ایران، ۴(۱)، ۱-۲۷.
نجف پور آقابیگلو، ع.، پارسانیا، ح.، و اسلامی تنها، ع. ا. (۱۴۰۰). مدینه فاضله مجازی؛ چارچوب نظری حکمرانی فضای مجازی جمهوری اسلامی. دین و ارتباطات (دانشگاه امام صادق/ نامه صادق)، ۲۸(۱)، ۳۰۵-۳۳۰.
نقدی، ه.، تقی پور، ف.، و ابراهیم زاده دستجردی، ر. (۱۴۰۳). ارائه مدل ارتقای فرهنگ شهروندی مبتنی بر استفاده از شبکه های اجتماعی در میان شهروندان تهرانی. مطالعات رسانه‌های نوین، ۱۰(۳۸)، ۲۹۷-۳۳۶.
نوریجانی، ع.، اسلامی، ح.، افشانی، س. ع.، و دهقان دهنوی، ح. (۱۴۰۲). ارائه الگوی مطلوب حکمرانی دیجیتال در عصر جامعه شبکه‌ای. مطالعات رسانه‌های نوین، ۹(۳۴)، ۳۹۹-۴۲۹.
نوریجانی، ع.، اسلامی، ح.، افشانی، س. ع.، و دهقان دهنوی، ح. (۱۴۰۲). الگوی مطلوب حکمرانی آینده‌نگرانه و کاهنده آسیب‌های شبکه‌های اجتماعی مجازی خارجی در ایران. دین و ارتباطات (دانشگاه امام صادق/ نامه صادق)، ۳۰(۱)، ۲۰۵-۲۳۸.
هرسیج، ح.، و ربیعی نیا، ب. (۱۴۰۲). الگوی شکل‌گیری جنبش‌های اعتراضی با تأکید بر نقش شبکه‌های اجتماعی مجازی. جامعه شناسی کاربردی، ۳۴(۳)، ۱-۲۲.
Abbas Hasan, S., Piri, P., & Chalaki, P. (2025). Designing an optimal decision-making model for investors: Integrating artificial intelligence and financial reporting transparency. Journal of Asset Management and Financing, 1-22. https://doi.org/10.22108/amf.2025.143308.1934 (In Persian).
Afsharsafavi, M., Shojaeibaghini, G., & Rostami, M. (2024). Modeling the competitiveness factors of print media versus social networks for sustainable survival. New Media Studies, 10(40), 319–351. https://doi.org/10.22054/nms.2023.64393.1305 (In Persian).
Akborzi Davati, H., Nasrollahi Kasmani, A., & Farhangi, A. A. (2020). Probable scenarios for the IRIB news on new media space. New Media Studies, 6(21), 247–280. https://doi.org/10.22054/nms.2020.31853.474 (In Persian).
Aminalroaya, Y., & Aminalroaya, H. (2024). Feasibility of maintaining national security through monitoring the Internet and social networks from the perspective of international rules and the procedure of governments. Security Horizons, 16(61), 163–193. (In Persian).
Amirhoseiny, A., & Borzoioo, M. R. (2017). Removal reasons of civil liability of mass media in the legal system of Iran. Journal of Culture-Communication Studies, 17(36), 29–51. https://doi.org/10.22083/jccs.2017.46334 (In Persian).
Amiri, M., & Nouri Moradabadi, Y. (2012). A survey of the relationship between political attitude, trust in national media, active audiences, and the tendency of Tehran University students to virtual social networks. Interdisciplinary Studies in Media and Culture, 2(2), 39–63. (In Persian).
Ashayeri, T., & Jahanparvar, T. (2024). Studying the effect of media factors on the level of political participation of citizens. Journal of Culture-Communication Studies, 25(66), 167–194. https://doi.org/10.22083/jccs.2024.387374.3716 (In Persian).
Ashtarian, K., & Amirzadeh, M. (2015). Investigation of the effects of social networks on political participation (Case study: Tehran). Political Quarterly, 45(4), 825–841. https://doi.org/10.22059/jpq.2015.55946 (In Persian).
Bashir, H., & Afrasiabi, M. S. (2012). Internet social networks and youth life style: A case study of the largest Iranians' virtual community. Journal of Iranian Cultural Research, 5(1), 31–62. https://doi.org/10.7508/ijcr.2012.17.002 (In Persian).
Bastami, I., & Javadzadeh, M. A. (2015). Analysis of social network centrality in cyberspace with an approach to countering soft threats. Passive Defense, 6(3), 69–78. (In Persian).
Biabani, A., & b, A. (2018). Media as a tool for promotion of transparency and countering political and financial corruption. Rasaneh, 29(3), 85–104. (In Persian).
Blacklaws, C. (2018). Algorithms: transparency and accountability. Philosophical Transactions of the Royal Society A, 376, 20170351. http://dx.doi.org/10.1098/rsta.2017.0351 (In Persian).
Delband, M., & Nikunhad, A. (2025). Identification And Analysis of Drivers Influencing the Future of Religious Identity in Iranian Society. Futures Studies of the Islamic Revolution, 6(1), 103-127.
Eivazi, M., & Noorian, A. (2021). Investigating the future trends of social networks and its effects on national security. Interdisciplinary Studies on Strategic Knowledge, 5(17), 257–284. (In Persian).
Eftari, B., Aberoomand, J., & Arabbaferani, M. (2025). Meta-Synthesis of The Characteristics of Desirable Future Governance from The Perspective of the Supreme Leader (Mudallah-Ul-Alaihi) And Centered on the Second Step Declaration Of the Islamic Revolution. Futures Studies of The Islamic Revolution, 6(1), 11-62.
Eshaeri, T., Jahānparvar, T., Tamali, H. R., & Abbasi, I. (2022). Studying the factors affecting the emergence of administrative corruption and its prevention patterns using the inductive meta-qualitative method. Supervision and Inspection, 16(61), 13–46. https://doi.org/10.22034/si.2022.99509 (In Persian).
Etemadoleslami Bakhtoyari, A., Roshandel Arbatani, T., Zolfagharzadeh, M., & Farhangi, A. A. (2021). Recognizing the drivers and stakeholders affected on future of social networks. New Media Studies, 7(25), 223–256. https://doi.org/10.22054/nms.2021.49610.906 (In Persian).
Eynali, M., Ebrahimi, S. A., Farhadinejad, M., & Danaeifard, H. (2024). Identifying the challenges of realizing transparency in the Islamic Council. Majlis and Rahbord, 31(117), 165–193. https://doi.org/10.22034/mr.2022.5320.5090 (In Persian).
Fathi, H., Taghipour, F., & Vaez, N. (2023). Identifying the drivers affecting the future of virtual social networks in the face of mass media. Journal of Culture-Communication Studies, 24(61), 65–102. https://doi.org/10.22083/jccs.2023.333233.3568 (In Persian).
Fathi, H., Taghipour, F., & Vaez, N. (2023). The study of the future of online social networks in the face of traditional Iranian media from the perspective of power relations. Interdisciplinary Studies in Media and Culture, 12(2), 291–338. https://doi.org/10.30465/ismc.2022.41736.2576 (In Persian).
Fazlali, Z., Rahmanzadeh, S. A., & Hashemzehi, N. (2022). Hidden social networks and its effects on social health disorders. Iran Journal of Culture and Health Promotion, 5(4), 462–468. (In Persian).
Ghasemi, V., Adlipour, S., & Kianpour, M. (2013). Interaction in virtual social networks and its impact on the religious identity of the youth in Isfahan city. Religion & Communication, 19(42), 5–36. https://doi.org/10.30497/rc.2013.1438 (In Persian).
GHasemi, H., Nikooye, M., & Shiroyepoor, S. (2021). Strategies to build up social capital in Iran: The application of future-oriented approach of casual layer analysis. Iranian Journal of Management Sciences, 16(63), 135–160. (In Persian).
Ghavami Pour Sereshkeh, M., & Mahmoudi, A. (2025). Analysis of ethical dilemmas in the era of new media and social networks: Presenting an ethical framework and practical solutions. Quarterly Scientific Journal of Applied Ethics Studies, 20(3), 75–106. https://doi.org/10.22081/jare.2024.69686.1945 (In Persian).
Ghoroneh, H., ghaani, F., & babaki rad, A. (2025). Scenarios of Propagation of Religion in virtual social networks in the ten-year horizon. Futures Studies of The Islamic Revolution, 6(2), -.
Gigler, B.-S., & Bailur, S. (Eds.). (2014). Closing the feedback loop: Can technology bridge the accountability gap? The World Bank. http://dx.doi.org/10.1596/978-1-4648-0191-4 (In Persian).
Habibnezhad, S. A., & Ameri, Z. (2017). Indicators of transparency in Islamic state (with emphasis put on Alawi state). Islamic Law, 13(49), 129–157. (In Persian).
Harsij, H., & Rabeie nia, B. (2023). The formation pattern of protest movements with an emphasis on the role of virtual social networks. Journal of Applied Sociology, 34(3), 1–22. https://doi.org/10.22108/jas.2023.136185.2367
Hosseini Jiredehi, H., Bavandpuri, M., & Mahmoudi Raja, S. Z. (2023). Analyzing the role of social networks in the formation of social unrest in November 2018 in Iran. Security Horizons, 16(58), 11–49.
Jalali, M., & Azhar, Z. (2016). Government accountability: Position, dimensions and pre-conditions. Comparative Law Review, 20(1), 21–43. (In Persian).
Jalalian, G., Yaqoubipour, A., & Montazeri, M. (2023). Analysis of strategic drivers affecting the future of transparency in the Islamic Republic of Iran on the horizon of 1414. Majlis and Rahbord, 30(115), 269–299. https://doi.org/10.22034/mr.2022.5361.5118 (In Persian).
Javid, M. J., & Shahmoradi, E. (2015). The role of media in judicial transparency. Public Law Research, 17(47), 9–33. (In Persian).
Just, N., & Saurwein, F. (2024). Enhancing social-media regulation through transparency? Examining the new transparency regime in the EU. TechREG Chronicle, 2024(2). https://doi.org/10.5167/uzh-257668 (In Persian).
Khaniki, H., & Basirian, H. (2013). Activism and power in virtual social networks: A study of functions of Facebook in the real world. Social Sciences, 20(61), 45–80. https://doi.org/10.22054/qjss.2013.9797 (In Persian).
Khalighi, A., & Mirzaei Monfared, G. M. (2018). Legal analysis of transparency in public institutions. Stock Exchange Journal, 11(41), 68–98. (In Persian).
Kiakojouri, K. (2024). Analysis of barriers to open local government in Iran. Majles and Strategy, 31(119), 329–362. https://doi.org/10.22034/mr.2023.5541.5272 (In Persian).
Kousari, M., & Mowlaei, M. M. (2021). The study of the Iranian cyber space’s content quality structure in Iran’s 2025 vision through futures studies approach. Strategy for Culture, 13(52), 137–162. https://doi.org/10.22034/jsfc.2021.103354 (In Persian).
Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage Publications, Inc.
Mahanian, A. R., & Mojaradi, S. (2014). I.R.Iran’s strategies toward virtual networks in future war. Defence Studies, 12(2), 79–115. (In Persian).
Mahmoud Oghli, R. (2016). Investigation of the effects of social networks on political activism in students of University of Isfahan. Social-Cultural Development Studies, 4(4), 145–168. (In Persian).
Meier, K. (2009, September 9–10). Transparency in journalism: Credibility and trustworthiness in the digital future [Paper presentation]. The Future of Journalism Conference, Cardiff. (In Persian).
Meraji Oskouie, S., Soltanifar, M., & Delavar, A. (2022). Factors affecting opinion leadership of social media users in creating social action. New Media Studies, 8(32), 357–384. https://doi.org/10.22054/nms.2022.48867.885 (In Persian).
Meshkini, G., Sohrabzadeh, M., Babaiifard, A., & Hajiani, E. (2023). Future Research of Youth Identity Crisis in The Horizon of Iran 1410. Futures Studies of the Islamic Revolution, 4(4), 59-96.
Momeni, S. H., Ranjbar Khachak, M., & Khajesarvi, G. (2024). Analysis of the concept and pattern of power in virtual space; Studying the formation of social movements. Security Horizons, 17(62), 169–204. (In Persian).
Monzeli, A. (2022). The study impact of virtual social media on shaping social crisis and vice versa using analytical hierarchy process. National Security, 12(44), 237–266. (In Persian).
Montazeri, M., Keshavarz Tork, E., & Solhju, M. R. (2019). Analysis of effective factors on future of public trust in government of I. R. Iran in 2045: Offering a pattern. Journal of Iran Futures Studies, 4(1), 1–27. https://doi.org/10.30479/jfs.2019.11165.1091 (In Persian).
Mousanejad, M., & Shirdel, E. (2021). A futuristic study of virtual social networks with scenario writing approach. Journal of Strategic Management and Future Studies, 4(1), 1–23. (In Persian).
Naghdi, H., Taghipour, F., & Ebrahimzadeh Dastjerdi, R. (2024). Offer the model of citizenship culture promotion based on the use of social networks among Tehran citizens. New Media Studies, 10(38), 297–336. https://doi.org/10.22054/nms.2024.60091.1180
Najafpour Aghabeighlou, A., Parsania, H., & Eslami Tanha, A. A. (2021). Virtual utopia theoretical framework of cyberspace governance in the Islamic Republic. Religion & Communication, 28(1), 305–330. https://doi.org/10.30497/rc.2021.75821
Nourijani, A., Eslami, H., Afshani, S. A., & Dehghan Dehnavi, H. (2023). A desirable model of future governance concerned and reducing the harms of foreign virtual social networks in Iran. Religion & Communication, 30(1), 205–238. https://doi.org/10.30497/rc.2022.243928.1948
Nourijani, A., Eslami, H., Afshani, S. A., & Dehghan Dehnavi, H. (2023). Presenting the ideal model of digital governance in the era of networked society. New Media Studies, 9(34), 399–429. https://doi.org/10.22054/nms.2023.72100.1543
Pourjafari, A., & Zabolizadeh, A. (2025). Identifying cultural factors affecting the dynamic capabilities of internal platforms (future prospects and opportunities). Journal of Culture-Communication Studies, 26(69), 123–145. https://doi.org/10.22083/jccs.2025.440944.3836 (In Persian).
Rahman Zadeh, S. A. (2010). Functions of virtual social network in globalization period. Strategic Studies of Public Policy, 1(1), 49–78. (In Persian).
Rahnavard, F., Jokar, A., Taherpour, H., & Rasouli, M. (2019). Developing a social accountability framework for public organizations in Iran. Journal of Public Organzations Management, 7(2), 115–134. (In Persian).
Reviglio, U., & Agosti, C. (2020). Thinking outside the black-box: The case for “algorithmic sovereignty” in social media. Social Media + Society, 6(2), 1–12. https://doi.org/10.1177/2056305120915613 (In Persian).
S, S., & M, S. (2016). Identifying affecting propulsion on the future of press in Iran. Journal of Culture-Communication Studies, 17(34), 47–68. https://doi.org/10.22083/jccs.2016.23949 (In Persian).
Sadeghnejad Naeini, M. (2024). The role of transparency in preventing economic crimes. Encyclopedia of Economic Law Journal, 31(25), 57–79. (In Persian).
Sadeqi Jaqeh, S. (2019). Transparency, supervision and efficiency. Strategic Studies Quarterly, 21(82), 7–34. (In Persian).
Salem, M., Kaousi, I., & Etebariyan, A. (2018). Designing a model for cultural security in the country within virtual social networks with an emphasis on social media. Behavioral Studies in Management, 9(17), 1–14. (In Persian).
Sandelowski, M., & Barroso, J. (2007). Handbook for synthesizing qualitative research. Springer Publishing Company.
Sardarnia, K., Kazerouni, E., & Ghoreyshi, J. (2025). The challenges of governance in the Islamic Republic of Iran within social networks: The case of Generation Z. Scientific Journal of Political Sociology of the Islamic Revolution, 5(4), 111–140. (In Persian).
Shabani, K., Geranmayepour, A., & Hashemi, S. (2022). Ways to detect fake news in the media from the point of view of communication specialists and professionals. New Media Studies, 8(30), 207–233. https://doi.org/10.22054/nms.2022.60020.1178 (In Persian).
Shahghasemi, E. (2006). A review of the aspects of virtual space impacts on communication theories. Global Media Journal-Persian Edition, 1(2). (In Persian).
Shamlou Mahmoudi, E., Amiri, H., & Valikhani Dehaghani, M. A. (2025). Identifying the components of the organizational transparency model in order to promote administrative health through the mediation of social media. News Science Quarterly, 13(4), 249–280. https://doi.org/10.22034/lrsi.2024.470879.1215 (In Persian).
Sharif Shaykh al-Islami, S. J., Nazarizadeh, F., & Gaeini, A. (2021). Analysis of trends and drivers affecting future social networks. New Media Studies, 7(27), 359–399. https://doi.org/10.22054/nms.2021.54542.1027 (In Persian).
Tosuli, G., & Mousavi, M. (2005). The concept of capital in classical and modern theories with an emphasis on social capital theories. Social Sciences Letters, 26, 1–32. (In Persian).
Vergara, C., Jain, R., & Mehta, S. (2024). A history of transparency regulations: Interdisciplinary strategies for shaping social media regulation and self-governance. In Proceedings of the ACM Conference on Digital Government Research (dg.o 2024). ACM. https://doi.org/10.1145/3657054.3657157 (In Persian).
Villodre, J. (2025). A three-model approach to understand social media-mediated transparency in public administrations. International Review of Administrative Sciences, 91(1), 111–129. https://doi.org/10.1177/00208523241261896 (In Persian).
Wong, Y. N., Jones, R., Das, R., & Jackson, P. (2023). Conditional trust: Citizens’ council on data-driven media personalisation and public expectations of transparency and accountability. Big Data & Society, 10(2). https://doi.org/10.1177/20539517231184892
Zamani, A., Taghipour, F., & Esmaili, R. (2021). The consequences of media transparency in Iran. Media Studies, 4(15), 19–35. (In Persian).
Zamani, A., Taghipour, F., & Esmaili, R. (2023). Strategies to promote transparency in Iranian media. Rasaneh, 33(4), 271–292. https://doi.org/10.22034/bmsp.2022.306186.1615 (In Persian).
Zamani, Z., Malaekeh, H., & Haghighatian, M. (2021). The relationship between digital media literacy and political satisfaction citizens of Tehran. Journal of Culture-Communication Studies, 22(53), 7–30. https://doi.org/10.22083/jccs.2019.197663.2892 (In Persian).
